Ένα μικρό βουνό από ολοζώντανο, καταπράσινο σταμναγκάθι, που έρχεται καταπράσινο, ελάχιστα βρασμένο ώστε να παραμένει τρυφερό και να μην γίνει σαν σχοινί, αχνιστό από την κατσαρόλα. Κι από δίπλα ένα απλό συκώτι, τόσο τέλεια και ζουμερό ψημένο που ακόμη και μετά από μισή ώρα στο πιάτο λιώνει στο στόμα, με ένα λεπτό άρωμα από δεντρολίβανο και την ελάχιστη γλυκιά αψάδα που αφήνει το ξύδι στο τέλος του σβησίματος.

Πηγή: http://www.lifo.gr Ελένη Ψυχούλη

UA-49887240-1